Po jednym czasowniku dajemy -ing, po innym to do — i nie ma na to jednej uniwersalnej reguły. Ale jest w tym logika, a większość przypadków da się po prostu zapamiętać w grupach.
Czasowniki, po których idzie -ing (gerund)
Po czasownikach mówiących o upodobaniach i czynnościach zwykle dajemy formę z -ing:
enjoy · avoid · finish · keep · mind · suggest · imagine
She avoided answering the question. — Uniknęła odpowiedzi na pytanie.
Czasowniki, po których idzie „to do” (bezokolicznik)
Po czasownikach mówiących o zamiarach, decyzjach i planach zwykle dajemy bezokolicznik z „to”:
decide · want · hope · promise · refuse · manage · afford
They promised to help us. — Obiecali nam pomóc.
Najciekawsze: czasowniki, które zmieniają znaczenie
A teraz moja ulubiona część. Są czasowniki, które łączą się z obiema formami — ale wybór formy całkowicie zmienia znaczenie zdania. To nie jest dowolność: każda forma mówi coś innego. Rozłóżmy na części pięć najważniejszych: stop, remember, forget, try, regret.
stop — przestać coś robić czy zatrzymać się, żeby coś zrobić?
Prosta logika:
stop + -ing znaczy, że kończysz jakąś czynność.
stop + to do znaczy, że przerywasz to, co robiłeś, żeby zrobić coś innego.
She stopped to read the sign. — Zatrzymała się, żeby przeczytać znak. (przerwała, by to zrobić)
Widzisz różnicę? W pierwszym zdaniu czytanie się skończyło. W drugim — przerwałeś coś (np. spacer), żeby dopiero coś przeczytać.
remember — pamiętać, że coś trzeba zrobić, czy pamiętać, że się zrobiło?
Tu decyduje kolejność w czasie.
Remember + to do — najpierw pamiętasz, potem robisz (obowiązek, zadanie na później).
Remember + -ing — najpierw zrobiłeś, teraz masz wspomnienie (pamiętasz przeszłość).
I remember locking the door. — Pamiętam, że zamknąłem drzwi. (wspomnienie)
Mój sposób na zapamiętanie: to do patrzy w przyszłość (masz coś do zrobienia), -ing patrzy w przeszłość (to już się wydarzyło).
forget — to samo, tylko na odwrót
Forget działa podobnie do remember, tylko w drugą stronę.
Forget + to do — zapomniałeś coś zrobić (nie zrobiłeś).
Forget + -ing — zapomniałeś, że coś zrobiłeś (nie pamiętasz przeszłości).
I forgot locking the door, so I checked again. — Zapomniałam, że zamknęłam drzwi, więc sprawdziłam jeszcze raz. (zamknęłam, ale nie pamiętałam)
Zwróć uwagę na ten drugi przykład: drzwi zostały zamknięte — tylko o tym zapomniałam. To właśnie sens forget + -ing: zapominasz o czymś, co się już wydarzyło.
Ta forma pojawia się też bardzo często z „never”, przy emocjonalnych wspomnieniach: I'll never forget meeting her (nigdy nie zapomnę naszego spotkania) — wspomnienia, którego nie da się wymazać z pamięci.
try — spróbować (dać z siebie wszystko) czy wypróbować (sprawdzić)?
Ta para jest subtelna, ale ważna.
Try + to do — starasz się coś zrobić, bo to trudne (próbujesz, wkładasz wysiłek).
Try + -ing — wypróbowujesz coś jako eksperyment, żeby zobaczyć, czy pomoże.
Try restarting your laptop — it often helps. — Spróbuj zrestartować laptopa — to często pomaga. (eksperyment, pomysł na rozwiązanie)
Najprościej:
try to do = próbuję, choć może się nie uda.
try -ing = sprawdź to rozwiązanie, zobacz, czy zadziała.
regret — żałować z wyprzedzeniem czy żałować tego, co było?
Ostatnia para, przydatna zwłaszcza w formalnym angielskim.
Regret + to do — z przykrością coś komunikujesz (żałujesz tego, co właśnie mówisz).
Regret + -ing — żałujesz czegoś z przeszłości.
I regret saying those words. — Żałuję, że wypowiedziałam tamte słowa. (żal o przeszłość)
Zapamiętaj:
regret + to do — oficjalny komunikat: regret to inform / to tell / to say (np. w mailach i pismach).
regret + -ing — zwykły żal o to, co się zrobiło.
Jak to zapamiętać?
Nie musisz uczyć się każdej pary z osobna. Zapamiętaj jedną myśl: bezokolicznik (to do) patrzy w przyszłość, w cel i zamiar; -ing patrzy na samą czynność — często już trwającą albo przeszłą. Gdy raz to poczujesz, te zdania przestaną być pułapką, a staną się narzędziem, którym świadomie mówisz dokładnie to, co chcesz.
Mam nadzieję, że rozjaśniłam temat ♥