„Would rather” to jeden z najprzydatniejszych zwrotów, kiedy chcesz powiedzieć, co wolisz. Na pierwszy rzut oka jest prosty, ale kryje w sobie dwie zupełnie różne konstrukcje: jedną, gdy mówisz o sobie, i drugą, gdy mówisz o tym, co wolałbyś, żeby zrobił ktoś inny. Ta druga działa dokładnie tak jak „I wish” i „if only”. Rozłóżmy wszystko po kolei.
Budowa — gdy mówisz o sobie
Kiedy to Ty (albo ta sama osoba, o której mówimy) czegoś wolisz, po „would rather” stawiamy czasownik w formie podstawowej, bez „to”. W mowie prawie zawsze skracamy „would” do „’d”.
osoba + would rather (’d rather) + czasownik (forma podstawowa)
We’d rather take the train. — Wolelibyśmy pojechać pociągiem.
Budowa — przeczenie
„Not” stawiamy po „rather”, tuż przed czasownikiem.
osoba + would rather not + czasownik
She’d rather not cook on Sundays. — Ona wolałaby nie gotować w niedziele.
Budowa — pytanie
W pytaniu „would” przechodzi na początek. Pewnie znasz popularną zabawę Would you rather…?, w której wybiera się jedną z dwóch opcji — to właśnie ta konstrukcja.
Would + osoba + rather + czasownik?
Which movie would you rather watch? — Który film wolałbyś obejrzeć?
Would rather… than — porównanie dwóch opcji
Gdy chcesz od razu powiedzieć, czego wolisz nie robić, dodajesz „than”. Po obu stronach stoi czasownik w formie podstawowej.
osoba + would rather + czasownik + than + czasownik
He’d rather read a book than scroll through his phone. — On wolałby poczytać książkę, niż przewijać telefon.
Gdy chodzi o kogoś innego — teraźniejszość i przyszłość
Tu zaczyna się ciekawsza część. Kiedy mówisz, co wolałbyś, żeby zrobił ktoś inny, po „would rather” pojawia się nowa osoba i czasownik w Past Simple. Wygląda to jak przeszłość, ale wcale nią nie jest — mówimy o teraz albo o przyszłości. Zupełnie jak w I wish you were here.
osoba + would rather + inna osoba + Past Simple
My parents would rather I studied medicine. — Moi rodzice woleliby, żebym studiowała medycynę.
To bardzo uprzejmy sposób proszenia kogoś, żeby czegoś nie robił. I’d rather you didn’t… brzmi o wiele łagodniej niż Don’t….
Gdy chodzi o kogoś innego — przeszłość
Jeśli mówisz o czymś, co ktoś już zrobił (albo czego nie zrobił), a Ty wolałbyś, żeby było inaczej, używasz Past Perfect. To ten sam mechanizm co w I wish you had told me — wyrażasz żal o przeszłość.
osoba + would rather + inna osoba + Past Perfect
She’d rather they hadn’t invited her ex. — Wolałaby, żeby nie zapraszali jej byłego.
→ I wish i if only — więcej o tym, jak „cofamy czas”, gdy mówimy o marzeniach i żalu.
Gdy mówisz o sobie w przeszłości
A co, jeśli żałujesz własnego wyboru? Wtedy po „would rather” stawiamy „have” i trzecią formę czasownika.
osoba + would rather have + III forma czasownika
They’d rather have spent more time in Rome. — Woleliby spędzić więcej czasu w Rzymie.
Would rather czy prefer?
Oba wyrażają to, co wolimy, ale różnią się budową:
prefer mówi o ogólnych upodobaniach i łączy się z „to” albo „-ing”. Gdy porównujemy dwie rzeczy, używamy „to”.
would prefer mówi o konkretnej sytuacji (jak „would rather”), ale zawsze z „to” przed czasownikiem.
I’d prefer to sit by the window. — Wolałbym usiąść przy oknie. (teraz, w tej sytuacji)
I’d rather sit by the window. — To samo znaczenie, ale bez „to”.
Krótkie podsumowanie
| Sytuacja | Budowa | Przykład |
|---|---|---|
| Ja wolę (teraz/przyszłość) | would rather + czasownik | I’d rather drive. |
| Ja wolałbym (przeszłość) | would rather have + III forma | I’d rather have flown. |
| Ktoś inny (teraz/przyszłość) | would rather + osoba + Past Simple | I’d rather you came early. |
| Ktoś inny (przeszłość) | would rather + osoba + Past Perfect | I’d rather you had asked first. |
Najważniejsza zasada: gdy mówisz o sobie, po „would rather” idzie zwykły czasownik. Gdy mówisz o kimś innym, „cofasz czas” — tak samo jak przy „I wish” i „if only”.
Teraz wybór należy do Ciebie — i wiesz już, jak go wyrazić ♥