Future Simple to pierwszy czas przyszły, którego się uczymy — i na szczęście jego budowa jest banalnie prosta. Wystarczy jedno słowo: will. Ale angielski ma kilka sposobów mówienia o przyszłości, więc pokażę Ci też, kiedy zamiast will lepiej użyć czegoś innego.
Budowa — twierdzenie
Dobra wiadomość: will jest takie samo dla wszystkich osób, a po nim idzie czasownik w formie podstawowej (bez żadnych końcówek).
osoba + will + czasownik (forma podstawowa)
W mowie i piśmie często skracamy will do 'll: I'll, you'll, she'll.
She'll love this gift. — Spodoba jej się ten prezent.
Budowa — przeczenie
Przeczenie tworzysz, dodając not po will — w skrócie won't.
osoba + won't + czasownik
They won't come to the party. — Nie przyjdą na przyjęcie.
Budowa — pytanie
Pytanie tworzysz, stawiając Will na początku.
Will + osoba + czasownik?
Will it rain tomorrow? — Czy jutro będzie padać?
Kiedy używać will?
1. Przewidywania — subiektywna opinia o przyszłości
To główne zastosowanie will: wyrażasz własne zdanie o tym, co się stanie — przeczucie, opinię, przypuszczenie „z głowy”. Nie opierasz się na dowodach, tylko na tym, co myślisz.
She will probably say yes. — Pewnie się zgodzi.
2. Decyzje podjęte w tej chwili
Gdy decydujesz coś na poczekaniu, w momencie mówienia (nie planowałeś tego wcześniej).
3. Obietnice, propozycje, prośby
Will you marry me? — Wyjdziesz za mnie?
Inne sposoby na przyszłość — ważne!
Will to nie jedyna droga. Angielski używa też innych konstrukcji, zależnie od sytuacji:
be going to — plany i zamiary ustalone wcześniej, oraz przewidywania na podstawie tego, co widać (Look at those clouds — it's going to rain). To osobny, ważny temat.
→ Future Simple vs be going to — kiedy will, a kiedy going to.
Present Continuous — umówione, zaplanowane spotkania (I'm meeting Tom at 5).
→ Present Continuous — jak wyraża plany na przyszłość.
Present Simple — oficjalne rozkłady i harmonogramy (The train leaves at 6).
→ Present Simple — rozkłady i harmonogramy jako przyszłość.
Słowa-wskazówki
Ponieważ will wyraża subiektywną opinię, najczęściej zdradzają go czasowniki i wyrażenia opinii — a niekoniecznie określenia czasu:
| Wyrażenie | Znaczenie |
|---|---|
| I think | myślę, że |
| I believe | wierzę / sądzę, że |
| I suppose | przypuszczam, że |
| I assume | zakładam, że |
| I guess | zgaduję / chyba |
| probably | prawdopodobnie |
| maybe / perhaps | może / być może |
| I'm sure | jestem pewien, że |
Oczywiście pojawią się też zwykłe określenia czasu: tomorrow, next week, soon, in the future — ale to właśnie wyrażenia opinii są prawdziwym sygnałem, że chodzi o will.
Krótkie podsumowanie
Future Simple (will + czasownik) to Twój podstawowy czas przyszły: do przewidywań, decyzji podejmowanych na bieżąco, obietnic i próśb. Ale pamiętaj, że to nie jedyny sposób — przy planach użyjesz be going to albo Present Continuous, a przy oficjalnych rozkładach jazdy i harmonogramach (pociągi, autobusy, seanse, zajęcia) — Present Simple. Angielski lubi dobierać narzędzie do sytuacji.
Teraz przyszłość w angielskim masz pod kontrolą ♥