Trzeci okres warunkowy to czas żalu i rozważań „co by było, gdyby…”. Mówisz nim o przeszłości, której nie da się już zmienić — o sytuacji, która potoczyła się inaczej, niż byś chciał. „Gdybym się uczył, zdałbym” — ale się nie uczyłeś i nie zdałeś. Rozłóżmy tę konstrukcję.
Kiedy go używamy?
Trzeci okres dotyczy wyłącznie przeszłości — i to przeszłości nierealnej, czyli takiej, która się NIE wydarzyła. Snujemy hipotezę o tym, jak mogłoby być, gdyby coś poszło inaczej. Ale klamka zapadła — to już tylko gdybanie.
Budowa
Obie części cofamy maksymalnie w przeszłość:
w części z if używamy Past Perfect (had + 3. forma),
a w rezultacie would have + 3. forma.
If + had + 3. forma, would have + 3. forma
If she had left earlier, she wouldn't have missed the train. — Gdyby wyszła wcześniej, nie spóźniłaby się na pociąg.
→ Past Perfect · Czasowniki nieregularne — budowa i trzecie formy.
Najczęstsza pułapka: „would have” tylko w rezultacie
To błąd numer jeden: would have NIE może pojawić się w części z if. Po if zawsze jest samo had + 3. forma.
If I had known, I would have told you. — Gdybym wiedział, powiedziałbym ci.
Skróty w mowie
W naturalnej mowie dużo skracamy: would have brzmi jak would've (albo „woulda”), a had jak 'd.
Z modalnymi: could have, might have
Zamiast would have możemy użyć innych modali, żeby zmienić odcień: could have (mógłby), might have (może by).
→ Czasowniki modalne w przeszłości — could have, might have i reszta.
Krótkie podsumowanie
Trzeci okres warunkowy (If + had + 3. forma, would have + 3. forma) to gdybanie o przeszłości, której nie da się zmienić. Największa pułapka: would have należy tylko do części z rezultatem — po if zawsze samo had. I pamiętaj: w mowie to would've, w piśmie zawsze would have.
Teraz pogdybasz o przeszłości bez potknięć ♥