Past Simple to czas, którym opowiadasz, co się wydarzyło — wczoraj, w zeszłym roku, dawno temu. To podstawowy czas przeszły w angielskim i używasz go za każdym razem, gdy mówisz o czymś zakończonym. Zacznijmy od budowy, bo tu kryje się jedna rzecz, którą trzeba oswoić: czasowniki nieregularne.
Budowa — twierdzenie
W twierdzeniu bierzemy czasownik w drugiej formie (past). Dla czasowników regularnych to po prostu końcówka -ed. Dla nieregularnych — trzeba znać osobną formę (np. go → went). Dobra wiadomość: forma jest taka sama dla wszystkich osób, nie ma żadnego -s.
osoba + czasownik w 2. formie (-ed / nieregularna)
She went to Paris last year. — Pojechała do Paryża w zeszłym roku. (nieregularny: go → went)
Regularne i nieregularne — na czym polega różnica
Czasowniki regularne tworzą przeszłość, dodając -ed:
play → played · watch → watched · open → opened
Czasowniki nieregularne rządzą się własnymi prawami — ich formy trzeba po prostu zapamiętać:
go → went · see → saw · buy → bought · eat → ate · have → had
Nie ma na to reguły — nieregularnych uczymy się stopniowo, najlepiej w praktyce.
→ Zobacz pełną listę czasowników nieregularnych — z wszystkimi formami i wymową.
Końcówka -ed: mała pułapka ortograficzna
Przy czasownikach regularnych zwykle dodajemy -ed, ale są drobne zasady pisowni:
nieme -e na końcu bierze samo -d:
like → liked · live → lived · dance → danced
spółgłoska + y zmienia się na -ied:
study → studied · try → tried · carry → carried
krótkie słowo (samogłoska + spółgłoska) podwaja ostatnią literę:
stop → stopped · plan → planned
Przy travel jest ciekawostka: w amerykańskim angielskim piszemy traveled (jedno l), a w brytyjskim travelled (dwa l). Oba są poprawne — my na EasyWonders trzymamy się wersji amerykańskiej.
Budowa — przeczenie
Tu wchodzi operator didn't (did not) — i to dla wszystkich osób. Uwaga: po didn't czasownik wraca do formy podstawowej (bez -ed, bez formy nieregularnej), bo przeszłość „przejmuje” słowo did.
osoba + didn't + czasownik (forma podstawowa)
They didn't come to the party. — Nie przyszli na przyjęcie.
Budowa — pytanie
Pytanie tworzymy operatorem Did na początku — znów czasownik wraca do formy podstawowej.
Did + osoba + czasownik (forma podstawowa)?
Did she like the gift? — Spodobał jej się prezent?
Wyjątek: czasownik to be (was / were)
Czasownik to be w przeszłości rządzi się własnymi prawami — nie potrzebuje operatora did. Przeczenie i pytanie tworzy sam, jak dawniej w czasie teraźniejszym. Ma dwie formy: was (dla I / he / she / it) i were (dla you / we / they).
Twierdzenie: osoba + was / were
They were at home all day. — Byli w domu cały dzień.
Przeczenie: osoba + wasn't / weren't
We weren't ready for the test. — Nie byliśmy gotowi na test.
Pytanie: Was / Were + osoba?
Were you surprised? — Byłeś zaskoczony?
Kiedy używać?
1. Zakończone czynności w przeszłości
Coś, co się wydarzyło i skończyło — z określonym albo domyślnym momentem w przeszłości.
We sold our old car. — Sprzedaliśmy nasz stary samochód.
2. Ciąg zdarzeń po kolei
Gdy opowiadasz historię — co było najpierw, potem, na końcu.
3. Dawne stany i sytuacje
Także do opisu tego, jak coś było kiedyś.
Słowa-wskazówki
Past Simple zdradzają określenia wskazujące na zamknięty czas w przeszłości:
| Słowo | Znaczenie |
|---|---|
| yesterday | wczoraj |
| last week | w zeszłym tygodniu |
| last year | w zeszłym roku |
| two days ago | dwa dni temu |
| in 2010 | w 2010 roku |
| when I was young | gdy byłam młoda |
| last night | zeszłej nocy / wczoraj wieczorem |
Bonus: used to i would — dawne nawyki
Gdy mówisz o czymś, co robiłeś kiedyś regularnie, ale już nie, masz dwa eleganckie narzędzia obok zwykłego Past Simple.
used to — dawny nawyk albo stan, który się skończył. Pasuje i do czynności, i do stanów.
osoba + used to + czasownik (forma podstawowa)
There used to be a cinema here. — Kiedyś było tu kino. (dawny stan)
would — też opisuje powtarzające się czynności z przeszłości, ale tylko czynności, nie stany. Brzmi trochę bardziej literacko, jak we wspomnieniach.
I would like him. (błąd — „like” to stan, tu pasuje tylko used to: I used to like him)
Najprościej: used to działa zawsze, would tylko przy czynnościach. Przy stanach (be, have, like, know) wybieraj used to.
Krótkie podsumowanie
Past Simple to Twój czas do opowiadania o przeszłości: w twierdzeniu czasownik w 2. formie (regularny z -ed albo nieregularny), a w przeczeniach i pytaniach wchodzi did / didn't i czasownik wraca do formy podstawowej. O dawnych nawykach powiesz dodatkowo przez used to (zawsze) albo would (tylko czynności). Największą pracą są czasowniki nieregularne — ale te wchodzą w głowę najszybciej przez ćwiczenie.
Teraz opowiadanie o przeszłości pójdzie Ci gładko ♥